Orucu Bozan Durumlar

Orucu Bozan Durumlar İki Kısımdır:

Birinci Kısım: Orucun kendisini değil, sevabını bozanlar.

Bu durumda kişinin kaza etmesi gerekmez, bunlara “Muhbitât” (sevabı götürenler) denir. Bunlar şunlardır:

Gıybet, yalan, nemime (söz taşımak), şehvetle harama bakmak ve yalan yere yemin etmek.

Hadis-i şerifte buyurulduğu üzere:

“Kim yalan sözü ve onunla amel etmeyi terk etmezse, Allah’ın onun yemesini ve içmesini bırakmasına ihtiyacı yoktur.” (Buhârî).

Bir diğer hadiste ise şöyle buyurmuştur:

“Nice oruç tutan vardır ki, orucundan ona kalan sadece açlıktır.” (İbn Mâce)

Kâmil bir oruç sahibi, orucunu sadece yemek ve içmekten ibaret görmez; aksine tüm azalarıyla günahlar karşısında oruç tutar. Dilini yalandan, çirkin sözden ve sahtekarlıktan korur. Konuştuğunda ancak orucuna zarar vermeyecek şeyler söyler, bir iş yaptığında onu bozacak şeylerden kaçınır. Böylece sözü faydalı, ameli müstakim ve bereketli olur. Şer’an meşru olan oruç budur; sadece yeme içmeden kesilmek değildir.

İkinci Kısım: Orucu bizzat bozan ve kazayı gerektirenler.

Bunlara “Muftirât” denir ve dokuz tanedir:

İrtidat
Hayız
Nifas
Delilik
Bayılma (tüm gün sürerse)
Cinsel ilişki
İstimna
Kasten kusmak
Cevfe bir cismin girmesi